Export van diensten in Marokko in 2026: welke fiscale en deviezenregeling?

Een dienst wordt gekwalificeerd als export van diensten wanneer:

• De dienstverlener in Marokko gevestigd is (vennootschap, auto-entrepreneur of natuurlijke persoon die beroepsmatig actief is)
• De klant (werkelijke afnemer van de dienst) in het buitenland gevestigd is
• De dienst bestemd is om buiten het Marokkaanse grondgebied te worden gebruikt of geëxploiteerd, of betrekking heeft op goederen die worden uitgevoerd voor rekening van een in het buitenland gevestigde onderneming (artikel 92-I-1° van de CGI)
• De ontvangsten in deviezen geïnd en naar Marokko gerepatrieerd worden volgens de regels van het Office des Changes

Een dienst die wordt verleend aan een Marokkaanse dochteronderneming van een buitenlandse groep, of die aan een buitenlandse klant wordt gefactureerd maar in Marokko wordt geëxploiteerd, is geen export van diensten.

De belangrijkste betrokken sectoren zijn:

De export van diensten geniet de btw-vrijstelling met recht op aftrek waarin artikel 92-I-1° van de CGI voorziet (artikel 91 van de CGI, dat soms wordt aangehaald, groepeert de vrijstellingen zonder recht op aftrek). Concreet:

• De factuur die aan de buitenlandse klant wordt uitgereikt, draagt de vermelding "Vrijstelling van btw met recht op aftrek, artikel 92-I-1° van de CGI, export van diensten" en bevat de verplichte vermeldingen van artikel 145 van de CGI (fiscaal identificatienummer, ICE, factuurnummer, nauwkeurige omschrijving van de dienst)
• De gedragen btw op aankopen (materieel, software, onderaanneming, lokalen, honoraria) blijft aftrekbaar
• Als de aftrekbare btw hoger is dan de geïnde btw (vaak het geval voor een exporteur), beschikt de vennootschap over een btw-tegoed
• Exporteurs kunnen de DGI bovendien om toestemming vragen om de goederen en diensten die nodig zijn voor hun exportverrichtingen met opschorting van btw aan te kopen, binnen de grens van de exportomzet van het voorgaande jaar (artikel 94 van de CGI)

De exporteur blijft een belastingplichtige: hij dient zijn btw-aangiften in (maandelijks als de belastbare omzet van het voorgaande jaar 1 M MAD bereikt, anders per kwartaal en voor nieuwe belastingplichtigen, artikel 108 van de CGI) via SIMPL-TVA vóór het einde van de maand die volgt op de periode, zelfs wanneer de geïnde btw nul is.

Artikel 103 van de CGI voorziet in de terugbetaling van btw-tegoeden voor belastingplichtigen die vrijgestelde verrichtingen met recht op aftrek uitvoeren, waaronder exporteurs. De aanvraag wordt elektronisch ingediend per kwartaal, uiterlijk aan het einde van het jaar dat volgt op het betrokken kwartaal, samen met de lijst van de aankoopfacturen en de exportbewijzen; de DGI onderzoekt het dossier en betaalt de terugbetaling uit, in voorkomend geval na controle.

• Facturen met vermelding van de vrijstelling en het adres van de buitenlandse klant
• Ondertekende contracten of bestelbonnen
• Bewijzen van repatriëring van de deviezen (bancaire creditberichten, door de bank opgestelde wisselformulieren)
• Stukken die de werkelijke uitvoering van de dienst ten behoeve van het buitenland aantonen (deliverables, correspondentie, rapporten)

Bewaring gedurende 10 jaar (artikel 211 van de CGI).

Tot 2019 genoten exporterende vennootschappen een volledige vrijstelling van IS gedurende de eerste 5 boekjaren van export, gevolgd door een verlaagd tarief daarna. De financiewet 2020 heeft deze regeling afgeschaft voor ondernemingen die vanaf 1 januari 2020 zijn opgericht en ze vervangen door een specifieke tariefschaal met een maximum van 20 %, toegepast op de winsten die overeenstemmen met de exportomzet, waarbij de reeds vrijgestelde vennootschappen hun voordeel tot het einde ervan behielden. Met de convergentie van de tarieven die door de financiewet 2023 werd ingezet en in 2026 werd voltooid, sluit dit specifieke tarief aan bij het gemeenrechtelijke tarief: er is geen verschil meer tussen de winst die bij export wordt gerealiseerd en de winst die op de lokale markt wordt gerealiseerd.

In 2026 volgt de IS op exportwinsten het gemeen recht van artikel 19 van de CGI, toegelicht op onze pagina over de IS-tarieven in Marokko in 2026:

Er bestaat dus niet langer een "IS van 0 %" voor exporteurs onder het gemeen recht. Vanaf 1 M MAD nettowinst komt de sociale solidariteitsbijdrage (1,5 % tot 5 %) bovenop de IS.

Verschillende bijzondere regelingen bieden echter een verlichte IS aan internationaal georiënteerde vennootschappen:

Deze regelingen blijven de belangrijkste hefbomen voor snelgroeiende dienstenexporteurs, maar ze veronderstellen een specifieke vestiging of een specifiek statuut: de loutere exportactiviteit volstaat niet. De voorwaarden worden toegelicht in onze gidsen over de voordelen van een vennootschap in een vrije zone en over het statuut van Casablanca Finance City.

De minimumbijdrage (CM) waarin artikel 144 van de CGI voorziet, is van toepassing op exporteurs zoals op andere vennootschappen: 0,25 % van de omzet en de opbrengsten (met inbegrip van de exportomzet), met een minimum van 3.000 MAD, verschuldigd zelfs bij verlies. Nieuw opgerichte vennootschappen zijn ervan vrijgesteld gedurende de eerste 36 maanden na het begin van de exploitatie (uiterlijk 60 maanden na de oprichting).

De TP (Wet 47-06) is verschuldigd door elke vennootschap die een beroepsactiviteit uitoefent, op basis van de huurwaarde van de lokalen en de productiemiddelen (tarief van 10 %, 20 % of 30 % naargelang de klasse, met een minimumrecht per gemeente). De vijfjarige vrijstelling van bedrijfsbelasting (eerste 5 jaar van exploitatie) waarin artikel 6 van Wet 47-06 voorziet, is van toepassing op elke nieuw opgerichte activiteit, ongeacht haar exportgerichtheid.

Er bestaat geen specifieke permanente vrijstelling van TP voor exporteurs onder het gemeen recht (behalve de bijzondere ZAI- en CFC-regelingen).

Elke geëxporteerde dienst moet aanleiding geven tot repatriëring van de ontvangsten in deviezen naar Marokko, via een Marokkaanse bank (erkende tussenpersoon), volgens de Algemene Instructie inzake Wisselverrichtingen (Instruction Générale des Opérations de Change, IGOC) die door het Office des Changes wordt gepubliceerd. De betaling kan gebeuren via een overschrijving uit het buitenland, door debitering van een deviezenrekening of van een buitenlandse rekening in converteerbare dirham, of met een bankkaart via een erkend betalingsplatform. De export van diensten volgt niet de douaneprocedure die eigen is aan goederen: hij valt onder het Office des Changes en de IGOC.

• Repatriëringstermijn: 60 dagen vanaf de datum van uitvoering van de dienst (30 dagen vanaf de contractuele vervaldagen bij krediet toegekend aan de buitenlandse klant)
• Verantwoording: de bank stelt de wisselformulieren (formules de change) op die de inning bevestigen; de exporteur bewaart ze bij zijn facturen om zijn ontvangsten te verantwoorden tegenover het Office des Changes en de DGI
• Overdracht van de deviezen: de tegenwaarde in dirham wordt door zijn bank ter beschikking gesteld van de exporteur, behalve het deel dat op een deviezenrekening wordt aangehouden

De niet-naleving van deze verplichtingen stelt bloot aan sancties op grond van de deviezenreglementering (Dahir van 30 augustus 1949 betreffende de bestraffing van inbreuken op de deviezenreglementering). Het Office des Changes controleert in het bijzonder digitale dienstverleners (freelancers, contentmakers) die door buitenlandse platforms worden vergoed.

Exporteurs van diensten kunnen een deviezenrekening of een rekening in converteerbare dirham openen bij een Marokkaanse bank, gevoed tot maximaal 70 % van de gerepatrieerde exportontvangsten, om hun beroepsuitgaven in het buitenland te betalen (abonnementen, onderaanneming, verplaatsingen) zonder opnieuw een toestemming te moeten vragen. De MRE (Marokkanen in het buitenland) die in Marokko een vennootschap oprichten die in deviezen wordt gefinancierd, genieten bovendien de transfergarantie voor de dividenden en de opbrengst van overdracht, onder voorbehoud van de aangiften bij het Office des Changes.

Freelancers kunnen kiezen voor het statuut van auto-entrepreneur dat wordt geregeld door Wet nr. 114-13:

• Bevrijdende IR van 1 % op de geïnde omzet voor dienstverlening (0,5 % voor handel, industrie en ambacht)
• Omzetplafond van 200.000 MAD voor diensten (500.000 MAD voor handel, industrie en ambacht)
• Niet btw-plichtig: geen btw gefactureerd, geen btw gerecupereerd
• Inschrijving in het nationaal register van de auto-entrepreneur (RNAE) en vereenvoudigde aangiften
• De bronheffing van 30 % op het deel van de omzet boven 80.000 MAD dat met eenzelfde klant wordt gerealiseerd (LF 2023) wordt enkel ingehouden door klanten die in Marokko gevestigd zijn; ze betreft niet de ontvangsten die door buitenlandse klanten worden betaald
• De verplichtingen ten aanzien van het Office des Changes (repatriëring, verantwoording) gelden voor de auto-entrepreneur zoals voor de vennootschap

Deze regeling is voordelig voor freelancers met een bescheiden omzet, maar ze laat geen recuperatie van de btw op aankopen toe en wordt onbruikbaar boven het plafond.

Voor een groeiende exporteur biedt de vennootschap een gunstiger kader dankzij de recuperatie van de btw, de beperkte aansprakelijkheid en de mogelijkheid om personeel aan te werven. Een SARL AU wordt online opgericht, zonder minimumkapitaal, ook vanuit het buitenland voor een MRE.